درون آینه ها در پی چه میگردی ؟

بیا زسنگ بپرسیم

که از حکایت فرجام ما چه میداند

بیا زسنگ بپرسیم

                    زانکه غیر از سنگ

کسی حکایت فرجام را نمی داند!

همیشه از همه نزدیکتر به ما سنگ است!

,نگاه کن

نگاه ها همه سنگ است و قلبها همه سنگ

چه سنگبارانی!گیرم گریختی همه عمر

کجا پناه بری ؟

          خانه خدا سنگ است!

به قصه های غریبانه ام ببخشایید!

که من_که سنگ صبورم _

                        نه سنگم ونه صبور!

 دلی که میشود ازغصه تنگ میترکد

چه جای دل که در این خانه سنگ میترکد!

در آن مقام که خون از گلوی نای چکد

عجب نباشد اگر بغض چنگ می ترکد

چنان درنگ به ما چیره شد که سنگ شدیم!

دلم از این همه سنگ ودرنگ می ترکد.

بیا زسنگ بپرسیم

نه بی گمان همه در زیر سنگ می پوسیم

و نامی از ما بر روی سنگ می ماند

      درون آینه ها در پی چه میگردی ؟

 قابی سیاه وخالی

                          از او به جای ماند........

با یاد دل که_ آیینه ای بود_

در خود گریستم.

بی آیینه چگونه درین قاب زیستم؟

دیر است گالیا!

در گوش من فسانه دلدادگی مخوان

دیگر زمن ترانه شوریدگی مخواه

دیر است گالیا!تمام شد آن روزها

عشق من وتو؟؟..............آه

این هم حکایتی است

اما در این زمانه که تو رفته ای

دیگر برای عشق و حکایت مجال نیست

بگذار از اول گویم تو را

چه شد من مست تو شدم

در تنهایی خودم من عاشقت شدم

آه ای گالیا! من سالها پیش نام تو را

سروده بودم  چه بی صدا

 بی آنکه  دیده باشم زیبایی تو را

(من واقعا 5-6 ساله پیش بدونه اینکه ببینمت برات شعر گفته بودم هر چند میدونم باور نمی کنی)

دیر است گالیا!

من کودکی بیش نبودم وتو...........

دیگر تمام شد تمام شد

از دوری ام نخند

             شیرینی نگاه تو بر من حرام باد

            بر من حرام بادتپشهای قلب شاد

آیا در عشق تو اهرمن نبود؟

شبها که دل بر من حرام کرد شادی وخواب

آیا دست تو در دست او نبود؟؟

 سوگند می خورم

من با همه وجود با عشق تو به مبارزه برخواستم    اما

آیا در عشق تو اهرمن نبود؟  

دیر است گالیا!

من با تو هیچ وقت ما نخواهیم شد

آه گالیا دوست دارم روزی هزار بار نام تو را زنم صدا

اما دلم گوید این گناه است گناه

در دوزخ سیاه افتم اگر باز کنم  به تو نگاه

  (اما من که الان هم تو جهنمم)

زودست گالیا تو هنوز نشناخته ای مرا

کاروان می رود وما سرد وتنها

من با نگاه سرد توبا حضور تلخ

آیا شود با سردی وتلخی عشق را سوار کرد؟

میدانم که نمیخواستی مرا

اما عشقت مرا در اوج شلوغی این شهر

       تنهاترین نمود

دیر است گالیادیگر بر من خیره نشو

عصیان زندگی شبهای تیرگی ........

دیر است گالیا کاش تمام نمی شد به این بدی

                                  آنقدر بد       که میخواهم فراموش کنم تورا

آه ای گالیا قلب مرا نبر

   در سینه ام جای قلب خالی است

                          آه سنگی نگذار بر جای او

            من نیز مثل تو شدم

چقدر سنگین است قلب من نه سنگ من

  رنگ نشاط وخنده گمگشته ام را باز خواهم یافت

         بی تو زندگی خواهم کرد

اما.......... دیر است گالیا!

                 من بدون تو خواهم مرد....

خنده داره وقتی آدم عاشقه در انتظاره و دلش آروم نداره  عاشق هم که  نیست دلش آروم نداره و در انتظاره تا دلش از تنهایی در بیاد !                                                                                       میدونی وقتی دلتو نداری .........جای خالیش توی سینه تیر میکشه اما صدای تاپ تاپ دلت داره میاد  اما تو که دل نداری!!!!

میدونی چی شده که دل ندارم؟ اون دلمو از جاش در آورد  شدم بیدل آسمونه دلم خالی شد بدونه هیچ ستاره ای نگفت برو نگفت باهات نمیمونم گفت : تو هم باید مثل من بشی مگه نه اینکه  عاشق  مثل معشوق میشه میخام جای دلت سنگ بذارم  .                                                                          من شنیدم شرط دل دادن دل گرفتن وگرنه یکی بیدل میشه یکی دودل ولی اون که دل نداشت به من بده ولی حالا دل منو داره یعنی دل منو میخواد به کی بده ؟

تا حالا  آسمونه بی ستاره دیدی؟

هر وقت به آسمون نگاه کردی اگه یه ستاره دیدی حتی یه ستاره ی کوچولو  بگو یه دل آبی آبی تنها و خالیه میشه تو بری و تک ستاره اش بشی